 SCHATGRAVEN: schrijf mee over kopstukken
|
| Wie de bijna acht eeuwen sinds Dominicus doorloopt, kan een hele verzameling aanleggen van inspirerende vrouwen en mannen die in zijn voetspoor gingen. Gegrepen door het dominicaanse ideaal vonden zij hun eigen manieren om het evangelie te beleven, voor te leven en te verkondigen. Op deze website kunt u meeschrijven aan hun biografieën.
|
| lees verder |
|
|
| Raymundus van Penafort (ca. 1175-1275)
|
| Te midden van de dominicaanse heiligen uit de dertiende eeuw lijkt Raymundus, een Spaanse jurist en bestuurder, een grote onbekende. Hij was wellicht meer een organisator dan een inspirerende persoonlijkheid.
|
| lees verder |
|
|
| Jordanus van Saksen (ca. 1180-1237)
|
| Na de dood van Dominicus koos men in 1222 te Parijs een zekere Jordanus van Saksen tot zijn opvolger als magister-generaal. Jordanus, provinciaal van Lombardije, was toen pas goed twee jaar lid van de orde. Een opmerkelijke keuze dus van een uitzonderlijk man.
|
| lees verder |
|
|
| Albertus de Grote (ca. 1200-1280)
|
| Al tijdens zijn leven werd hij ‘Albertus de Grote’ genoemd, deze intens gelovige én nieuwsgierige dominicaan, patroon van de wetenschap. Fragment uit een inleiding door Edward Schillebeeckx, onlangs opnieuw uitgegeven door het Albertinumgenootschap.
|
| lees verder |
|
|
| Sint Petrus van Verona (1205-1252)
|
| Een heilige inquisiteur en dominicaan, vermoord vanwege zijn felle strijd tegen ketterijen… Petrus van Verona is de patroonheilige van het convent van de dominicanen in Rotterdam. Leo de Jong o.p. woont in die communiteit en doet ‘een poging om hem enigszins te begrijpen’.
|
| lees verder |
|
|
| Thomas van Aquino (1225-1274)
|
| Thomas van Aquino geldt als een soort model-dominicaan, en is (ongewild) gebruikt als pion in kerkelijke politiek. Gezien zijn persoon lag dat niet voor de hand, vindt Ted Schoof o.p., die deze eerste kennismaking schreef met een van de invloedrijkste dominicanen uit de geschiedenis.
|
| lees verder |
|
|
| Meister Eckhart (1260-1327)
|
| Na zeven eeuwen staat Eckhart in onze tijd weer volop in de belangstelling, zozeer zelfs dat hij vaak wordt gezien als één van de opvallendste middeleeuwse mystici. Een portret op basis van een lezing van Leo de Jong o.p.
|
| lees verder |
|
|
| Henricus Suso (Heinrich Seuse) (1295-1366)
|
| Suso was een leerling van Meister Eckhart en wordt met hem en Johannes Tauler beschouwd als de Rijnlandse mystici. Hij was predikant, schrijver en asceet. Zijn bijnamen: Amandus, Dienaar van de Eeuwige Wijsheid, Gods minnezanger.
|
| lees verder |
|
|
| Catharina van Siena (1347-1380)
|
| Catharina van Siena kreeg door de eeuwen heen heel wat (bij)namen: radicale feministe, verschrikking van Avignon, schrijvend geweten van de late Middeleeuwen, mystica, heks, fanatiekeling. Sinds 1970 is zij één van de twee vrouwelijke kerkleraren. Een inleiding door Baptiste Tuin o.p.
|
| lees verder |
|
|
| Bartolome de las Casas (1474-1566)
|
| Bartolomé de las Casas kwam op voor Indianen in Zuid-Amerika. Hij deed dat niet zozeer als theoloog, maar vooral als jurist. Het maakte hem tot een van de eerste voorvechters voor de mensenrechten. Een schets van een fascinerend leven, op basis van een artikel van de Vlaamse dominicaan Bertrand de Clercq.
|
| lees verder |
|
|
| Francisco de Vitoria (ca. 1485-1546)
|
| De Spaanse theoloog en filosoof Francisco de Vitoria hoort bij de kleine groepje illustere dominicanen dat onverbrekelijk verbonden is met de geschiedenis van Latijns-Amerika. Otto Vervaart schreef een portret van deze pionier van het volkenrecht.
|
| lees verder |
|
|
| Hosanna van Kotor (1493-1565)
|
| Hosanna van Kotor is de eerste zalige van Montenegro en Kroatië. Zij is daar welbekend, al leefde zij in een kluis. Zij bleef desondanks met de wereld verbonden. Geschriften van haar ontbreken. Maar er zijn veel verhalen over haar leven, gezien haar verering door de gelovigen.
|
| lees verder |
| |
| Paus Pius V (1565–1572)
|
| Dat de pausen nog steeds in het wit gaan – de dominicaanse habijt, maar dan zonder de zwarte mantel - is te danken aan Pius V. Deze derde dominicaanse paus opereerde in de roerige tijd van Reformatie en Contrareformatie. Een portret daags voor Pius' feestdag - 30 april - door ‘onze man in Rome’: Tiemen Brouwer o.p.
|
| lees verder |
|
|
| Martin de Porres (1579-1639)
|
| Hij was van gemengd bloed en groeide op bij zijn moeder: een hard bestaan in het Peru van de 16e eeuw. Martin de Porres (1579-1639) had niets, behalve zijn toewijding, een scherp verstand en een groot hart. Hij werd de eerste gekleurde dominicaan en wordt als zwarte heilige gekoesterd in heel Amerika.
|
| lees verder |
|
|
| Anna Abrikosova (1882-1936)
|
| Anna wordt op 23 januari 1882 geboren in Moskou als kind van een rijke familie. Zij volgt het gymnasium in Moskou en studeert vervolgens in Cambridge, aldus haar europese interesse volgend. In 1904 huwt zij Vladimir Abrikosov, eveneens uit een gegoede familie. Beiden zijn vrijdenkers, zoals veel Europeanen in die jaren.
|
| lees verder |
|
|
| Joannes Dominicus Raken (1798-1869)
|
| Aan het begin van de negentiende eeuw had de orde der dominicanen het zwaar, in Nederland maar ook in Vlaanderen. De krachtige, maar eigenzinnige figuur van Raken speelde een belangrijke rol bij de opleving van de dominicanen in de Lage Landen. Een portret door historicus Guus Bary.
|
| lees verder |
|
|
| donderdag 15 juli 2010
|
| Lucia (1808-'90) en Elisabeth (1812-'48) Pinkers
|
| De congregatie van de zusters Dominicanessen van de H. Catharina van Siëna te Voorschoten is in 1841 in het leven geroepen door twee zussen: Lucia en Elisabeth Pinkers. Zelfbewust en hard werkend leverden ze een bijdrage aan onderwijs en zorg voor velen, en aan de emancipatie van vrouwen. Zr. Baptiste Tuin o.p. vertelt over de stichters van haar congregatie.
|
| lees verder |
|
|
| Judith Mendes da Costa o.p. (1885-1944)
|
| Judith Mendes da Costa werd in 1885 geboren als zevende en jongste kind van een Portugees-Joodse familie in Amsterdam. Haar lange zoektocht eindigt in 1944, in de gaskamers van Auschwitz. Piet Struik o.p. schrijft over en tot haar.
|
| lees verder |
|
|
| Sigrid Undset (1882-1949)
|
| Op 20 mei 1882 wordt ze geboren in het Deense Kalundborg. In 1907, 25 jaar oud, debuteert zij met Frau Marta Oulie, een roman over het huwelijk. Het jaar daarop publiceert zij een bundel novellen over misdeelden in Oslo. Daarna legt zij zich toe op het leven tijdens en de geschiedenis van de Middeleeuwen.
|
| lees verder |
|
|
| Marie-Dominique Chenu (1895-1990)
|
| In een tijd van grote culturele, theologische en kerkelijke veranderingen wist de Franse dominicaan Marie-Dominique Chenu velen te bemoedigen en te inspireren. Hij wordt gerekend tot de grootste theologen van de twintigste eeuw. Leo Oosterveen o.p. ontmoette hem meermalen en schreef dit portret van ‘een witte raaf, speurend naar de tekenen van de tijd’.
|
| lees verder |
|
|
| maandag 17 mei 2010
|
| Kopstukken: Yves Congar (1904-1995)
|
| De orde der predikers is er ook een van theologen, zoals Yves Congar, die meestal in een adem genoemd wordt met Chenu en Schillebeeckx. Congar speelde een grote rol in de theologie van de twintigste eeuw. Misschien was hij veelzijdiger dan zijn medebroeders, oppert Otto Vervaart in dit portret, want zijn werk valt niet eenvoudig met één slagzin te kenschetsen.
|
| lees verder |
|
|
| Edward Schillebeeckx (1914-2009)
|
| Hij theologiseerde 'met een bijna koortsachtige aandrang' en inspireerde wereldwijd theologen én gelovigen. Edward Schillebeeckx was door zijn eruditie niet gemakkelijk te begrijpen, maar hij was wel goed te verstaan in zijn gedrevenheid om mensen te helpen worden wat ze zijn: deel van het verhaal van God.
|
| lees verder |
|
|
|
