Kaart van dominicaans Nederland
|
| Via deze link ziet u een kaart van Nederland, met een groeiende verzameling van huidige leef- en werkplekken en van sporen van eeuwen dominicaans verleden.
|
lees verder |
|
|
1. De geschiedenis van de orde in 11 delen
|
| Dominicanen ontlenen hun naam aan Dominicus, een man die leefde tussen ongeveer 1170 en 1221. Dat is wel erg ver weg om iemand goed te leren kennen. Daar komt nog bij, dat wij van Dominicus zelf niets persoonlijks bezitten dan maar één echte brief, geschreven aan dominicanessen in Madrid.
|
lees verder |
|
|
2. Een blonde, rustige Spanjaard
|
| Dominicus was een blonde Spanjaard, groot 1,66 meter en nogal tenger. Hij was ongetwijfeld een rijk begaafd mens. Wat iedereen allereerst aan hem opviel was zijn gelijkmoedigheid, zijn innerlijke rust, zijn vrolijkheid ook die letterlijk van zijn gezicht straalde.
|
lees verder |
|
|
3. Een lange reis
|
| Er was nóg een reis naar Denemarken nodig, nu om de prinses die al in het huwelijk had toegestemd, met veel pompa op te halen. Maar, toen ze in 'De Marken' kwamen, bleek het meisje dood.
|
lees verder |
|
|
4. Begin van de orde
|
| Het ging bij deze kruistocht lang niet alleen om het recht geloof; het ging om macht, nationalisme, rijkdom en nog een hoop andere dingen en ook om godsdienst.
|
lees verder |
|
|
5. Zending
|
| Midden 1217 stuurde Dominicus de meesten van zijn broeders twee aan twee de wijde wereld in. Volgens één bericht gebeurde dat vanuit Toulouse, volgens een andere melding vanuit Prouille.
|
lees verder |
|
|
6. Tweedeling en intolerantie
|
| Mogelijk bedriegt de schijn en is het achterafgepraat, als je opmerkt, dat het er op lijkt, dat alle goede en kwade dingen, later door dominicanen begaan, in deze begintijd in aanleg gegeven zijn.
|
lees verder |
|
|
7. Inktzwarte bladzijden
|
| Die geest des tijds heeft het dominicaans ideaal ernstig geschaad. In plaats van het zielenheil van de mensen, zoals bij Dominicus het geval was, kwam de recht-gelovigheid van de leer op de eerste plaats. Daaraan werden mensen opgeofferd, soms letterlijk op een brandstapel.
|
lees verder |
|
|
8. Bloei en uitbreiding
|
| Het verdere verhaal van deze begintijd is dan ook een successtory. De toeloop naar de nieuwe stichting was enorm. In 1270, bijna zestig jaar na het officiële begin, telde de dominicanenorde ongeveer tienduizend leden.
|
lees verder |
|
|
9. Academie en mystiek
|
| De nadruk op het belang van de studie terwille van prediking en apostolaat en de feitelijke toeleg van de eerste dominicanen op die studie van theologie en ook filosofie hadden weldra gevolgen. Er kwam een grote toeloop van mensen uit universitaire milieus.
|
lees verder |
|
|
10. Vernieuwing en stilstand
|
| De ontdekking van nieuwe werelddelen - vanaf 1492 - en de Reformatie - vanaf 1517 - brachten ook in de orde nieuwe activiteit op gang. Er waren felle tegenstanders van de nieuwe mentaliteit, maar ook medestanders die soms orde en kerk verlieten om zich in het andere kamp te voegen. De theologie werd opnieuw met enthousiasme beoefend.
|
lees verder |
|
|
11. Uittocht en aanwas
|
| Voor wat de dominicanen betrof, was deze herleving al in Italië begonnen. In Frankrijk zal dat herstel verbonden blijven aan Henri-Dominique Lacordaire (+ 1861), romanticus, meeslepend predikant en schrijver. Sindsdien breidde de orde zich overal uit in het tijdperk van het zogenaamd 'ultramontaans' katholicisme dat geduurd heeft tot ongeveer het Tweede Vaticaans Concilie (1962-1965).
|
lees verder |
|
|
Prouille: beginpunt dominicaanse familie
|
| Zaterdag 6 oktober 2007 vierde de Nederlandse dominicaanse familie het achtste eeuwfeest van de allereerste dominicaanse stichting: Prouille, een klooster van contemplatieve zusters in Zuid-Frankrijk. Een eerste kennismaking.
|
lees verder |
|
|
|