De wereld
Open
Ons huis is geen bastion of bunker die ons afschermt van
de
rest van de wereld. Onze Orde werd gesticht voor het geluk van mensen.
Onze ramen en deuren staan open om de overvloed van informatie binnen
te laten. Verschil- lenden van ons laten zich wekken door het
nieuwsbericht op de radio. We lezen meerdere kranten en ’s
avonds
kijken meestal gezamenlijk naar het nieuws op de TV. We gaan naar
bijeenkomsten in het land om iets te leren of om iets naar voren te
brengen. Verschillende leden van de gemeenschap hebben ervaring met het
leven en werken in het buitenland. We zijn individueel of gezamenlijk
lid van bewegingen die zich bekommeren om vrede,
rechtvaardigheid en het milieu.
Krant, radio, Tv, film, toneel, muziek, boeken, wetenschappelijke
werken en romans geven ons zicht op onze wereld. Meer nog dan de studie
maken de contacten met levende mensen ons gevoelig voor wat er in onze
wereld gebeurt. En wijzelf zijn natuurlijk ook deel van deze wereld.
Pijn
De pijn van mensen, het onrecht dat hun aangedaan wordt,
hongersnood, verkrachting, moord, aanslagen op het milieu: dat alles
gaat ons aan. Het is een schreeuw waarvoor we ons niet willen en mogen
afsluiten. Wij schreeuwen mee in ons ademen, in ons bidden en in ons
doen en laten. De wereld is niet zoals zij zou moeten zijn, een tuin
waarin mensen in vrede met elkaar leven. Onze bijdrage aan een wereld
waarin mensen in vrede en in gerechtigheid leven, kan alleen maar
bescheiden zijn. Je kunt meestal andere mensen, laat staan de wereld,
niet veranderen. Je kunt jezelf enigermate veranderen en misschien
zelfs de gemeenschap waarin je leeft. Maar we weten uit de natuur-
kunde dat een kleine verandering ergens in de kosmos grote gevolgen kan
hebben. Zo hopen we door zelf te veranderen en door te spreken over wat
ons bezielt de wereld een andere, betere richting te geven.
Vreugde
De oudste, nu nog levende, generatie heeft meegemaakt dat er in het klooster veel nadruk werd gelegd op het versterven. De aarde en de materie werden vooral als negatief ervaren. Je lichaam, je zijn op deze aarde, was een voort- durende aanleiding tot zonde, tot het doen van iets slechts. Men dacht dat vasten, jezelf geselen – niet te hard! -, gehoorzamen zonder in discussie te gaan hielpen om jezelf en je wereld in bedwang te houden. Dit alles is verleden tijd. We ervaren ons lichaam als een prachtig geschenk. Genieten van het eten. Doen aan sport. Wandelen in de natuur. Overleggen met elkaar. We gaan op vakantie om even wat afstand te nemen van ons dagelijks bestaan. We bidden korter en wel in onze eigen taal. We genieten van de aarde en ervaren haar allereerst als een geschenk. We zouden willen dat ieder mens het leven kan ervaren als een feest. Dat dit niet zo is doet ons pijn. Vreugde en pijn bezielen ons om uit te kijken naar een betere wereld. We hopen zo te leven in verbondenheid met Jezus van Nazareth.
overweging
We onderstrepen, dat onze wereld hongert naar het Woord dat
'ja' zegt op het leven en heel de schepping; dat de waarheid vertelt in
plaats van leugens; dat betekenis geeft aan het menszijn; dat
waardigheid belangrijker vindt dan zich verrijken; dat hoop verkondigt
vooral aan de arme en uitgesloten mensen, dat kortom Jezus Christus
verkondigt.
Commissie voor de Prediking 2007
opiniemakers
De tweede kamer
Vakbond
reclame