Studie
Grondtrek van de Orde: Studie
Dominicus had ervaren tijdens zijn verblijf in Zuid-Frankrijk, dat prediking alleen vruchtbaar kan zijn als die gefundeerd is op een degelijke studie van de Schrift, van de theologie en filosofie. Alleen door gedegen studie en onderricht was het mogelijk de dwaalleer het hoofd te bieden en de mensen weer te winnen voor het Evangelie. Vandaar ook was van de aanvang af het beleid van Dominicus en de Orde zich vooral te vestigen in die steden, waar de theologie gedoceerd werd.
Het gevolg van dit beleid
De nadruk op het belang van de studie had weldra gevolgen. Er kwam een grote toeloop van mensen uit universitaire milieu’s. Al spoedig bezetten Dominicanen verschillende universiteitszetels.Bovendien organiseerden zij in een aantal kloosters hogere theologische opleidingen ter wille van de eigen broeders. De Orde heeft vele grote theologen gekend zoals Albertus de Grote (+ 1280) en Thomas van Aquino (+ 1274) tot op heden zoals Yves Congar (+1995), M-D Chenu (+1990) en Schillebeeckx (+2109).
De Nederlandse Provincie
Ook in onze provincie is altijd veel aandacht geweest voor de theologische vorming van de broeders. Nu is het terrein wat verlegd en de aandacht gericht op meer eigentijdse vorm van prediking waar niettemin studie aan ten grondslag ligt. Zo is lange tijd aandacht gegeven aan de pastorale vorming van medewerkers in parochies. Verder heeft zij het DSTS (Dominicaans Studiecentrum voor Theologie en Samenleving) in het leven geroepen. Daarnaast worden in de kloosters te Zwolle en Huissen cursussen en leerhuis gegeven ten dienste van spirituele vorming van zoekende gelovigen. Ook verschijnen er geregeld boeken van individuele medebroeders. Veel zorg wordt besteed aan de liturgie en prediking waar Dominicanen werkzaam zijn.
Gebedshoudingen van Dominicus 4- handen
In de beweging en de houding van onze handen vindt de menselijke geest
de mogelijkheid om de meest verschillende gevoelens uit te druk- ken
en aan de ander mee te delen. Dominicus, met zijn zuidelijke karak-
ter, had het handgebaar van huis uit meegekregen; vandaar dat hij die
in zijn gebed toepaste. Dan weer stond hij in de houding van de
'orante', het oudste christelijke gebedsgebaar, van geven en ontvangen:
de open handen. Dan trok hij zich ingetogen terug met de handen op
elkaar, in een ingekeerd gebed. Ofhij legde de handen in een schaal,
waarbij de linkerhand op de rechter rustte. Omdat de rechterhand moet
geven en de linkerhand ontvangt.
Handen nodigen uit, de rechterhand is het symbool van trouw, hij onder-
steunt onze positieve gevoelens bij het geven van de vredeswens. Het
gebaar van de opgeheven hand bij het geven van de zegen, werkt als
instrument met bovenaardse kracht: 'uit naam van de Vader en de Zoon en
de Heilige Geest'. Zo kunnen onze handen spiegels zijn van onze ziel,
ze doen het werk van Zijn handen.
paters in een bieb
Detail kapelraam