Prediking

Dominicus

Op doorreis door Zuid-Frankrijk in 1204 maakte Dominicus kennis met de bewegingen van Albigenzen en Katharen, die gemakkelijk terrein wonnen in die streken. Dominicus ontdekte dat een van de oorzaken van hun succes was de gebrekkige kennis en prediking van de toenmalige geestelijkheid en gevolglijk was er ook nauwelijks enige geloofskennis bij het volk. Als hij dan ook enige jaren later zijn Orde stichtte deed hij dat met geen ander doel dan om de prediking te behartigen, gefundeerd op degelijke studie van de Schrift en de theologie. De Orde kreeg ook de naam van “Orde der Predikers”. Omwille van de studie en prediking werden de eerste vestigingen van de Orde gevonden in de grote Universiteitssteden van die dagen. 

Veritas 

Het devies van de Orde is Veritas, waarheid, echtheid, waarachtigheid. Daarmee wil niet gezegd zijn dat de Orde de waarheid in pacht heeft maar dat het in de prediking erom gaat de waarheid van het evangelie te dienen, steeds op zoek te zijn naar echtheid, en waarachtig in het leven te willen staan als een oprecht getuigenis voor wat men verkondigt. Dit houdt ook in zowel kritisch als open te staan tegenover dat wat er leeft en omgaat in kerk en samenleving, gevoelig te zijn voor de waarden in allerlei nieuwe ontwikkelingen. De waarheid is geen vast pakket, dat slechts doorgegeven moet worden maar een ontluikend gebeuren, verrassend en altijd nieuw. 

Contemplata et comtemplari aliis tradere 

Ofwel: beschouwen en het beschouwde doorgeven aan anderen. Een ander veel geciteerde woord onder Dominicanen. Beschouwen wil zeggen zelf als het ware doortrokken raken van de Evangelische boodschap. Gods woord smaken, proeven, tot je nemen en dan wat je aan inzicht gewonnen hebt doorgeven aan anderen, opdat ook zij geraakt kunnen worden door het verhaal van God met de mensen. Een oud verhaal en toch telkens weer eigentijds te verstaan, inspirerend voor iedere generatie, een boodschap van bevrijding en hoop voor ieder mens en volk.

Gebedshoudingen van Dominicus 5- strekken

Voordat Dominicus overging tot daden, bad hij als de Christus aan het kruis, de armen opzij van het lichaam uitgestrekt. Zo kreeg hij kracht om als man Gods wonderen te verrichten.
Waarom zouden wij ook niet zo de Almachtige smeken om redding, om heil over de wereld, en genade voor allen die we beminnen. Met de lijnen door ons lichaam, verticaal van onze voeten tot de kruin, horizontaal van de linker- tot aan de rechterhand. We verbinden ons aan de wereld en vragen om verlossing.
Zo bad Mozes toen Israël ten strijde trok tegen de Amalekieten. Mozes vermurwde Jahweh zolang de strijd duurde. Zelfs Aäron en Choer moes- ten erbij aan te pas komen om de armen van Mozes te ondersteunen. Nu zien we in bedevaartplaatsen mensen zo bidden, in het 'pelgrims- gebed' van opperste smeking aan God. Het is de houding om het rijk der hemelen geweld aan te doen, Heer, erbarm U over ons.

 

koorgebed

deel sacristiekast