overweging
n.a.v. Lucas 12,45-59

Jezus staat hier in een lange traditie. Vóór hem hebben de oude profeten steeds weer een beroep gedaan op de leiders van het volk: zien jullie het dan niet? Jullie beleid, de beslissingen die jullie nemen, brengen de ondergang van jullie maatschappij, van staat en religie dichterbij. Gezien jullie beslissingen, kan de toekomst alleen maar negatief zijn. Je bevindt je aan het begin van een proces dat je tot de ondergang brengt. Je bent er de oorzaak van en je zult de zure vruchten ervan oogsten.
Je kijkt naar de lucht en je ziet wat het weer zal zijn de rest van de dag of van de dag van morgen. Zie je dan niet dat de vergiftiging van het milieu je zult beroven van de mogelijkheid op deze planeet te leven. Zie je niet dat de huidige verdeling in soms extreem rijk en extreem arm en hongerig wel tot een wereldbrand, oorlogen en rampen moet leiden? Zie je niet dat de verwaarlozing van zee en rivier overstromingen oplevert en leeg geviste oceanen en meren? We zien het niet omdat we niet naar de hemel kijken, niet verder kijken dan onze neus lang is, denken op korte termijn. We zijn uit op gewin hier en nu, op eigen ontplooiing en zien niet, weigeren te zien – dat we zo tegenstanders en vijanden om ons heen scheppen. En die tegenstanders roepen ons op een ongelukkig moment ter verantwoording. Zij brengen ons naar het hogere gezag, en je weet dat je gevangen gezet bent door je eigen beslissingen, door je wijze van leven. Grijp dan je laatste kans en sticht vrede.

God is geen God die vooral straft. We straffen onszelf, onze fout is ook onze straf, boontje komt om zijn loontje. God is met de mens, God laat de mens vrij om te kiezen. Want God is liefde en in de liefde is geen dwang. We hebben voor een goed deel ons leven en onze wereld in handen. Hebben we een hand die als een klauw probeert te grijpen wat er te grijpen valt of hebben we een hand die open gaat om te geven en om te ontvangen? Eucharistie vieren, delen en breken van brood en wijn, is mede bedoeld als een leerschool, waarin wij leren ontvangen en te geven. Waar wij onze tegenstanders vragen vrienden te worden. Eucharistie vieren wil zeggen dat we geloven dat er ook morgen een door God geschonken dag is. En daarom zingen we elke avond het lied van Maria: de rijken gaan heen met lege handen. Wie hongerig zijn, overlaadt hij met gaven. God overlaadt de hongergen met zijn gaven.


André Lascaris 22-10-2010

altaartafel

Altaarmissaal

H. Hartbeeld

Het H. Hartbeeld in de kapel

kloostergang

Kloostergang