Overpeinzing

Het gevoel op een breukvlak te leven is vrij algemeen, maar de reacties daarop laten een breed repertoire van mogelijkheden zien. Eén reactie is die van de ontkenning of bagatellisering van de feiten: het is zo erg niet, of we praten er maar liever niet hardop over. Er wordt inzake de crisis van de kerkelijkheid een eerbiedig stilzwijgen in acht genomen. 
Een andere reactie is die van de nostalgie of anders gezegd de vlucht in het verleden: vroeger was het beter. Maar dit ‘betere vroeger’ is dan doorgaans een geprojecteerd ‘vroeger’, dat geen relatie heeft met de werkelijkheid. Dat ‘vroeger’ heeft nooit bestaan, maar uit onvermogen om met het heden om te gaan, projecteren mensen hun droom- beelden over hoe het nu zou moeten zijn op het verleden. De goede oude tijd was in vele opzichten zo goed niet. En er wordt voornamelijk over gedroomd door mensen die het niet hebben meegemaakt. Regelmatig kan men jonge priesters die pas na 1965 geboren zijn, met heimwee horen praten over de liturgie en het kerkelijk leven vóór het Tweede Vaticaans Concilie, een liturgie en een kerkelijk leven die zij nooit zelf hebben meegemaakt. 

P. Nissen, De Dominicaanse beweging als uitdaging voor de kerk van de toekomst

aan de leestafel